3 Οκτωβρίου 2010

Οικονομική ακυβερνησία

Παρακολουθώντας τις δηλώσεις που έχουν γίνει τις τελευταίες βδομάδες με αφορμή την κατάθεση του κρατικού προϋπολογισμού, αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι οι θέσεις που διατυπώνονται από πλευράς Υπουργού Οικονομικών. Ο ΥΠΟΙΚ δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα περιθώρια εξοικονομήσεων μέσω περικοπών στις λειτουργικές δαπάνες του κράτους έχουν εξαντληθεί και ότι απαιτούνται πλέον πιο ριζικές λύσεις, υπονοώντας σαφώς τη ανάγκη μείωσης του κρατικού μισθολογίου. Επιπλέον, ο Υπουργός έχει χρησιμοποιήσει αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό τον όρο "ωρολογιακή βόμβα" για να περιγράψει το συνταξιοδοτικό πρόβλημα. 

Αποτελεί πάγια θέση της στήλης εδώ και ένα χρόνο ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χωρίς ριζικές τομές στις κρατικές δαπάνες για μισθούς και συντάξεις. Καταγράφουμε λοιπόν ως θετικό το γεγονός ότι ο Υπουργός τοποθετείται σήμερα με παρόμοιο τρόπο. Από την άλλη όμως, τα λόγια του Υπουργού δεν συνοδεύονται από τα αντίστοιχα μέτρα. Σύμφωνα με το έγγραφο που δημοσιεύτηκε στον τύπο, η κυβέρνηση σκοπεύει να πετύχει τον στόχο της μείωσης του ελλείμματος στο 4,5% αντλώντας γύρω στα €300 εκ. από φόρους και κάνοντας περικοπές... €20-35 εκ.! Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση φαίνεται να έχει καταθέσει τα όπλα στη μάχη των περικοπών και προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά της φορτώνοντάς τα στους φορολογούμενους. 

Ανάμεσα στα μέτρα υπάρχει και μια δειλή αναφορά σε "έναρξη διαλόγου" με τις συντεχνίες για τη δημιουργία Ταμείου Συντάξεων στο οποίο θα συνεισφέρουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Αυτό θα ήταν ασφαλώς μια θετική εξέλιξη, όμως αυτό το μέτρο είχε εξαγγελθεί από τον ΥΠΟΙΚ τον περασμένο Δεκέμβριο. Ποιον περιμένουμε για να ξεκινήσει ο διάλογος; Και - μια και ο λόγος περί διαλόγων - τι γίνεται με τον άλλο διάλογο με την ΠΑΣΥΔΥ που θα ξεκινούσε τον περασμένο Φεβρουάριο; Είχε ανακοινωθεί τότε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα έκανε "προσωπική παρέμβαση" ώστε να διάλογος να έχει το ποθούμενο αποτέλεσμα.  Έκτοτε δεν έχουμε ακούσει τίποτα για το θέμα. Ξεκίνησε καμιά φορά; Επιτεύχθηκε οποιαδήποτε πρόοδος; Ένα άλλο θέμα για το οποίο είχαμε ακούσει πολλά πριν ένα χρόνο αλλά πολύ λίγα έκτοτε είναι το θέμα της φοροδιαφυγής. Η κυβέρνηση είχε θέσει - ορθώς - ως κεντρικό στόχο της την πάταξη της φοροδιαφυγής. Εγκαταλείφθηκε και αυτή η προσπάθεια;

Οι προειδοποιήσεις του ΥΠΟΙΚ και κάποιες - δειλές έστω - προσπάθειες προώθησης τολμηρών μέτρων δείχνουν ότι στο Υπουργείο Οικονομικών υπάρχει συναίσθηση της σοβαρότητας της κατάστασης. Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν ισχύει στο στενό κύκλο που περιβάλλει τον Πρόεδρο. Η αδυναμία του Προεδρικού να κατανοήσει τα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας και να λάβει μέτρα αντιμετώπισής τους είναι πάρα πολύ ανησυχητική.

Πολίτης, 3/10/2010

1 σχόλιο:

Αντιπολιτευόμενος είπε...

Σωφρόνη, το μόνο που μας σώζει είναι ίσως ακριβώς αυτό: πως στο περιβάλλον του προέδρου δεν έχει γίνει κατανοητή η σημασία των διαρθρωτικών προβλημάτων της οικονομίας. Και εξηγούμαι: Πριν ένα χρόνο ακόμα, πριν δηλαδή ξεσπάσει η ελληνική πιστωτική κρίση, υπήρχαν πολλοί πολιτικοί και στην Ελλάδα και στην Κύπρο που συμπεριφέρονταν σύμφωνα με τη φιλοσοφία του συνθήματος "Λεφτά υπάρχουν". Εννοώντας φυσικά τις διεθνείς αγορές. Το τι φυσικά δεν είχαν καταλάβει αυτοί, είναι πως αυτοί οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να δανείσουν μια χώρα, π.χ. την Κύπρο, ώστε αυτή να αυξήσει την αγοραστική δύναμη μιας συγκεκριμένης ομάδας του πληθυσμού της, έχουν την κακή συνήθεια να αναμένουν την επιστροφή των χρημάτων τους βάση ενός συμφωνημένου χρονοδιαγράμματος. Και όταν βλέπουν την τήρηση αυτού του χρονοδιαγράμματος να απειλείται ως αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης του αποθέματός τους από τους δανειζόμενους, ανησυχούν και τεινουν να απαιτούν πρόσθετη αποζημίωση για κάθε νέα χρηματοδότηση ή την αναχρηματοδότησή του.

Φυσικά εάν αυτό σημαίνει πως αναμένει την Κύπρο βραχυπρόθεσμα μια ανάλογη περιπέτεια όπως αυτή της Ελλάδας, θα ήταν δύσκολο να δοθεί η απάντηση τόσο εύκολα σε αυτή τη στιγμή. Αφενός η δημοσιονομική κατάσταση των δύο χωρών διαφέρει σε μεγάλο βαθμό και σε ό,τι αφορά το εύρος του δημοσιονομικού ελλείμματος όσο και του χρέους. Αφετέρου, η στροφή επενδυτών τους τελευταίους μήνες σε γερμανογαλλικά αξιόγραφα εκμηδένισε τις αποδόσεις τους, ενώ η αποστροφή σε τίτλους των PIIGS κατέστησε ακόμα πιο ριψοκίνδυνη την τοποθέτηση σε αυτούς. Με βάση αυτά είναι πιθανόν η ζήτηση για το κυπριακό ομόλογο που θα εκδοθεί πιθανότατα εντός του επομένου μηνα να είναι ικανοποιητική και να μεταθέσει την έκρηξη της ωρολογιακής βόμβας, την ύπαρξη της οποιας παραδέχτηκε ο Χαρίλαος Σταυράκης, σε μεταγενέστερο στάδιο με πιθανότατα πιο επώδυνες επιπτώσεις. Φυσικά μια και οι ωρολογιακές βόμβες κάποτε κάνουν μπουμ, μπορούμε να ελπίζουμε πως αυτή η έκρηξη δεν θα καθυστερήσει πολύ, αφού άλλωστε η όποια αναβλητικότητα στη λήψη των αναγκαίων μέτρων που κατονόμασες επιταχύνουν την ενεργοποίηση του εκρηκτικού μηχανισμού.
Οι δανειστές μας αργά ή γρήγορα θα δώσουν στην κυβέρνησή μας να καταλάβει πως πράγματι το δημοσιονομικό μας πρόβλημά δεν είναι πρόβλημα εσόδων αλλά δαπανών.